Άναρχε Θεέ και Πατέρα της Αγάπης, που η Χάρη Σου μας δείχνει τον προορισμό μας και μας πλημμυρίζει λυτρωτικής χαράς ανείπωτης. Εσύ που τόσο άρρηκτα έδεσες στο άγιο θέλημά Σου τη σωτηρία μας.

Υιέ και Λόγε του Θεού ομοούσιε και αδιαίρετε από τον Πατέρα και Παράκλητο Πνεύμα που με τον ερχομό Σου στη Γη και την αποκαλυπτική σαφήνεια των λόγων Σου εμπλούτισες τη γήινη ατμόσφαιρα με δόξα και αγιασμό. Εσύ που ένωσες τη θεία φύση Σου με την ανθρώπινη σάρκα και τη θέωσες.

Πανάγιο και ζωοποιό Άγιο Πνεύμα, που διαπερνάς τις καρδιές με τον θείο φωτισμό Σου και την Αγάπη που είναι έξω από τους νόμους της ζωής. Εσύ που δίνεις Φως και Ζωή και αγιάζεις και συγκροτείς το Σύμπαν.

Παναγία Τριάδα, ευλογημένη και αγαθή, ομοούσιε και αδιαίρετε, αγκάλιασε την ύπαρξή μας, μεταμόρφωσε  την ψυχή μας κατά το λυτρωτικό θέλημά Σου κι ας ξημερώσει η χαρά, φέρνοντας το πρόσωπο του ανθρώπου ενώπιον Σου και  μάθε τον να σε πιστεύει και να σε αγαπά.   

Πόσα λόγια και αισθήματα μου έρχονται στο νου… Πλημυρίζω από ανείπωτη χαρά!  Πόσες φορές πέφτω και φεύγει η ομορφιά. Πάνω , κάτω, πάνω , κάτω. Αδιόρθωτος στην ατέλειά μου…

Ντρέπομαι πολλές φορές που μπαίνω στη θέση να κοινωνήσω τόσο σπουδαία στοιχεία με τους συνανθρώπους μου. Σκέφτομαι, τι δουλειά έχω εγώ να ασχολούμαι, να ερμηνεύω, να συγκροτώ, να συντονίζω πράξεις που δεν αγγιχτήκαν ποτέ πριν!

Συγκλονίζομαι  πολλές φορές, όταν συνειδητοποιώ  ότι αυτό που κάνω,  μου δίνει την αίσθηση του κλεμμένου.

Καρδιά μου μη με προδώσεις. Θεέ μου κάνε με ευλογημένο όργανο για τη δόξα Σου. Πώς να σηκώσω το κεφάλι μου και τι να πω; Τι να απολογηθεί η καρδιά μου αφού η μνήμη της πτώσης συγκλονίζει την ύπαρξή μου.

Τίποτα όμως δεν σταματάει τη χαρά της συναίσθησης. Η πληροφορία εμπλουτίζει το πνευματικό μου αίμα με άφθονο και  άκτιστο οξυγόνο. Σκύβω το κεφάλι και δεν θέλω τίποτε άλλο. Το λόγο του Χριστού, το θέλημα του Πατέρα και την πνοή του Πνεύματος. Αυτό ζητώ. Στη δικαιοσύνη τους να αφεθώ και απ΄ το φωτισμό τους να βρω το δρόμο. Ας είναι ευλογημένο ό,τι κάνω κι ας μου δίνει κουράγιο ο Θεός, όσο μακρύς, όσο δύσκολος κι αν είναι ο δρόμος. Μόνο το θέλημά Του θέλω να υπάρχει στη ζωή μου και την ύπαρξή μου.

Θεέ μου, εύχομαι αυτή μου η δουλειά, αυτή μου η προσπάθεια, που με πολύ κόπο και χαρά έγινε, να γίνει αιτία να ζεστάνει και να πληροφορήσει τις καρδιές των ανθρώπων, για το πόσο τους αγαπώ αλλά και πόσο δύσκολα τους υπομένω. Πόσες φορές με πρόδωσαν, με πλήγωσαν, μα πιο πολύ εγώ αδιόρθωτος τους στεναχώρησα, τους πλήγωσα και δεν έκανα πράξη το λόγο Σου˙ άραγε τι έρχεται; Που θα πάμε;

Ας γίνει το Θέλημά Σου. Σε παρακαλώ Θεέ μου. Βάλε με κοντά Σου κι ας είμαι ο τελευταίος, ο πιο ασήμαντος. Κοντά Σου να είμαι  μόνον θέλω κι όλους μαζί τους συνανθρώπους μου μπροστά μου να βλέπω να εντάσσονται στη βασιλεία Σου. Όλους, ούτε ένας να μη χαθεί Κύριε, να << λιώσουμε >>  για την αγάπη σου  και να ομοιωθούμε κατά χάριν με Εσένα δίνοντας νόημα στη  ζωή και το προορισμό μας για την κληρονομιά της Ουράνιας Βασιλείας Σου.

Αυτή η δουλειά αγαπημένοι μου συνάνθρωποι  είναι για μένα έργο ζωής. Επέλεξα και από τα τέσσερα Ευαγγέλια τα σημεία και τις αναφορές που κατά τη δική μου αίσθηση περιγράφουν και εκφράζουν ευρύτερα την αλήθεια του Θεού.

Θέλησα να << εγκλωβίσω >> τον ακροατή σε ένα ταξίδι λόγου, ήχων αισθητών και πνευματικών. Να συντροφεύσω με απλότητα το χρόνο και τη συνείδηση του. Να μοιραστώ με κάθε άνθρωπο το χαρούμενο και λυτρωτικό πανηγύρι όσους με την σκέψη και την καρδιά μου συναντώ.

Εδώ σε αυτή μου τη δουλειά έχω εναποθέσει το κέντρο των αναζητήσεών μου. Όσο τη δημιουργούσα συγκλονιζόμουν. Η χαρά με συντρόφευε συχνά, η συνείδηση με πλημύριζε με λυτρωτικά δάκρυα.

Συνάντησα τόσο απλά και πεντακάθαρα την αλήθεια στα λόγια του Χριστού! Και η καρδιά μου πετούσε μοναδικά μέσα από τα λυτρωτικά νοήματά Του! Ο Ουρανός όμως αποκτούσε οντότητα όταν σκεφτόμουν πως θα τα εναποθέσω απαλά στα πόδια σας και μέσα από αυτά θα δώσω την ευκαιρία να φωτιστούν και άλλοι.

Πιστεύω πως δεν πρέπει να προσπερνάμε ασυλλόγιστα τα λόγια των Ευαγγελίων. Δεν είμαστε ικανοί να διεισδύσουμε σωστά, έτσι απλοϊκά από μόνοι μας μέσα τους. Χρειάζεται διάθεση ταπεινότητας και απλότητας και βέβαια εμπιστοσύνη σε ο, τι διαβάζουμε, για να έχουμε συνείδηση της καθαρής πληροφορίας που έρχεται τόσο τέλεια, μέσα από την συνεχή διάθεση να κάνουμε πράξη τα λόγια του Χριστού.

Σε αυτό το δρόμο οι Ιερείς και η Εκκλησία μας, μέσα από τους ανθρώπους που πραγματικά ανήκουν σ’ Αυτήν, είναι μία ευλογημένη επιλογή, ώστε να βοηθηθούμε στο να βιώσουμε ορθά τα λόγια του Ευαγγελίου.

Πολλοί άνθρωποι γύρω μου αντιμετωπίζουν τα Ευαγγέλια σαν «φωτισμένα» κείμενα. Σαν φιλοσοφικές κορυφαίες αλήθειες. Σαν κάτι ωραίο. Σαν κάτι παλιό και φτωχό που φτιάχτηκε για λόγους κοσμικής κοινωνικής δικαιοσύνης, ώστε η εκκλησία να έχει τη δύναμη να χειραγωγεί τους λαούς και τόσα άλλα… Ο καθένας μόνος του επιλέγει τι νόημα θα δώσει στη ζωή του! Είναι κρίμα! Ο ίδιος ο Θεός ήρθε. Θυσιάστηκε για μας. Μας έδωσε το λόγο Του. Μας τα δίδαξε όλα τέλεια, πλημμυρισμένα από καθαρότητα, απλότητα κι Αγάπη και εμείς τα προσπερνάμε τόσο αλόγιστα….

Εύχομαι να φτάσει στα χέρια και τις καρδιές πολλών ανθρώπων αυτή η καταγραφή. Αφήνομαι στο θέλημά Του και δεν με ανησυχεί τίποτα. Άλλωστε η ουσία και το άξιο βρίσκονται πάγια εδώ και χιλιάδες χρόνια στα ευλογημένα Ευαγγέλια. Ας ευλογηθεί ο λόγος αυτός από τον Θεό για τον τρόπο που τα διαμόρφωσα και  τη μορφή που τα παρουσιάζω.

Σας παρακαλώ θερμά συγχωρέστε με για ο, τι αποτελεί την ατελή μου φύση.

Δώστε νόημα στην ύπαρξή σας. Κάντε πράξη το λόγο του Θεού στη ζωή σας για την ουσιαστική προκοπή της κοινωνίας μας με το Θεό.

Άλλωστε ο Θεάνθρωπος Χριστός μας τα είπε όλα!…

΄΄΄… αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε όσους σας μισούν.

Όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, έτσι ακριβώς να συμπεριφέρεστε κι εσείς σ΄ αυτούς, γιατί αν αγαπάτε αυτούς που σας αγαπούν, ποια εύνοια περιμένετε από τον Θεό; Αφού και οι αμαρτωλοί αγαπούν αυτούς που τους αγαπούν.

Ακούστε με και καταλάβετέ το, τον άνθρωπο δεν τον κάνει ακάθαρτο ο, τι μπαίνει στο στόμα του, αλλά ο, το βγαίνει απ΄ το στόμα του, αυτό κάνει τον άνθρωπο ακάθαρτο.

Ν΄ αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου μ΄ όλη την καρδιά σου, μ΄ όλη την ψυχή σου και με όλο το νου σου.

Αυτή είναι η πρώτη και η πιο μεγάλη εντολή.

Δεύτερη, εξίσου σπουδαία μ΄ αυτήν : ν΄ αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου.

Σ΄ αυτές τις δύο εντολές συνοψίζεται όλος ο Νόμος και οι Προφήτες.

Να αγαπάτε ο ένας τον άλλο.

Όπως σας αγάπησα εγώ, να αγαπάτε κι εσείς ο ένας τον άλλο.

Έτσι θα σας ξεχωρίζουν όλοι πως είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλο…΄΄

Ο Θεός να μας ευλογεί και να μας αγιάζει.

Με αγάπη και πόνο

Πέτρος Γαϊτάνος

Ιανουάριος 2010 μ.Χ.