Κάθε μια νέα κυκλοφορία που αφορά ένα νέο υλικό ή ένα υλικό που περικλείει την προσπάθεια να ξαναμιλήσει ένας καλλιτέχνης με ένα μουσικό «δηλαδή», είναι άλλη μια ευκαιρία  να ξεδιπλώσει τις αναζητήσεις του.

Όταν το υλικό έχει κεντρικό στόχο την άξια και αληθινή καταγραφή του ταλέντου του προς όφελος και φωτισμό των πολλών, είναι, όπως εγώ το καταλαβαίνω, άξιο επικοινωνίας.

Μια τέτοια, νέα προσπάθεια κάνω εδώ, με τη θετική και σημαντική σύμπραξη της εταιρίας μου  UniversalΜusic, με σκοπό να δώσουμε στον κόσμο γύρω μας, σε σας, κάτι νέο, μέσα από τα βήματα μιας πορείας που δε βάδισαν για να αφήσουν τα χνάρια τους, αλλά για να αναζητήσουν τον προορισμό τους, καταγράφοντας  τις ευλογημένες στιγμές που με το λίγο φως τους βοήθησαν να μη χαθεί ο στόχος.

Σας ευχαριστώ που είστε δίπλα μου, εσάς που αγοράζετε τα cdsμου, εσάς που τα ακούτε, εσάς που τα αναζητάτε, εσάς που δεν έχετε την ανάγκη να μιλήσετε μετά την ακρόασή τους, σας ευχαριστώ εσάς που με στηρίζετε να συνεχίζω να κυκλοφορώ παρόμοιες δουλειές, αλλά και εσάς που με αλήθεια και αγάπη με βάζετε στα ίσα μου για να μην παίρνουν τα μυαλά μου αέρα, έτσι ώστε να καταλαβαίνω πως η διασημότητα και η επιτυχία, που πλανεύουν ανυποψίαστα μέσα από το σκοτάδι τους, δεν αρκούν για να κάνουν κάποιον άξιο, ακόμη κι αν αυτό που παράγει είναι καθαρό και ωφέλιμο, παρασύροντάς τον να πορεύεται στην αιώνια πτώση της αυτοδικαίωσης. 

Εδώ θέλησα να μαζέψω σκόρπια αυτές τις στιγμές που αισθάνθηκα την ανάγκη να καταγράψω με την ερμηνεία μου στους ύμνους, την αγάπη μου στο Θεό.

Να! σα να ήμασταν μαζί σε ένα έρημο ξωκλήσι και να μου λέγατε ΄΄…για πες μας, Πέτρο, κάτι να μας δώσεις τη δυνατότητα να αισθανθούμε την ιερότητα του χώρου, κάτι να μας δώσει τη δυνατότητα να ακούσουμε τη φωνή σου σε αυτό που τόσο πολύ αγαπάμε από σένα…“

Χαλαρώστε, λοιπόν, έχουμε πολύ καιρό, ξεχάστε τον τόπο και το χρόνο, καθίστε στις ψάθινες καρέκλες που υπάρχουν γύρω στο χώρο και απλοποιείστε τη σκέψη σας. Το ταξίδι μας θα διαρκέσει πολύ, θα φύγουμε σε άλλους τόπους, άλλες αισθήσεις. Κλείστε τα μάτια, ανοίξτε την καρδιά και απελευθερώστε την αρχική πνοή, την ψυχή σας, καθαρίστε τη ματιά, ξανααισθανθείτε όπως τότε που ήσασταν μικρά παιδιά κι ελάτε να ξανασυλλέξουμε τη χαρά, την ελπίδα και την πίστη εκεί που τα ξεχάσαμε ανυποψίαστα κάποτε στη ζωή μας.

Ό, τι μείνει ως καρπός, ως αποτέλεσμα αυτής μας της συνάντησης, έχετέ το σα φυλαχτό, θα σας χρειαστεί τις στιγμές που θα σηκώνετε τα μάτια ψηλά και θα ρωτάτε -θα αναζητάτε- θα προσπαθείτε να καταλάβετε πού οδεύει το σώμα και πού η ψυχή, ποια είναι η ουσία τους, ώστε να `χετε ένα σημείο αναφοράς στη συγγένεια της άκτιστης διάστασης.

Τους καρπούς των έργων μου να κρατάτε κι όχι εμένα, γιατί τη ζωή μου την κανονίζω εγώ κι έτσι είναι ατελής και ανάξια, το πιθανό, όμως, ταλέντο ή ταλέντα που ίσως έχω μου τα έδωσε ο Θεός κι έτσι, όσο άστοχος και να’μαι, κάτι διασώζεται σε αυτά που έχει την πνοή από το αρχικό δόσιμο.

Πέτρος Γαϊτάνος  

Ιανουάριος 2008 μ.Χ.