Η φωτογραφία μου αρέσει πολύ! Από πολύ μικρό παιδί με συνάρπαζε, έτσι σύντομα απέκτησα μια φωτογραφική μηχανή και φωτογράφιζα ανώριμα ότι μου κινούσε το ενδιαφέρον στο χωριό μου και στις εκδρομές που πηγαίναμε μετέπειτα παιδιά με το σχολείο. Αργότερα όταν κατέβηκα να εγκατασταθώ στην Αθήνα αγόρασα μια μηχανή Ζενίθ και φωτογράφιζα συνεχώς την Αθήνα που με είχε μαγέψει. Θυμάμαι με τι λαχτάρα πήγαινα να πάρω τις εμφανισμένες φωτογραφίες μου από το φωτογραφείο που υπήρχε στην Χαριλάου Τρικούπη στο κέντρο της Αθήνας όταν πήγαινα πιο πάνω στη Διδότου στο ωδείο για μάθημα. Έχω πάνω από 2.000 αρνητικά από φιλμ έγχρωμα και ασπρόμαυρα σε ειδικές θήκες με ρυζόχαρτο και λεπτομέρειες της κάθε φωτογραφίας….. από τότε μου άρεσε το νοικοκυριό και η τάξη. Μετά με απορρόφησε η καριέρα μου και έδωσα όλο μου τον εαυτό εκεί, αφού έκανα έναν καλό κύκλο 15 χρόνων με συναυλίες, δίσκους, εμφανίσεις στα ΜΜΕ, πολύ και πυκνή καλλιτεχνική δράση αισθάνθηκα την ανάγκη να ξανά κάνω παρέα με τη φωτογραφική μου μηχανή, έτσι αγόρασα μια νέα ψηφιακή μηχανή, συντονίστηκα με τα προγράμματα επεξεργασίας στα κομπιούτερ μου και άρχισε ή μάλλον συνεχίστηκε το υπέροχο ταξίδι αναβαθμισμένο και ικανότερο. Ο Πέτρος σε περιοδείες σε όλο τον πλανήτη να τραγουδάει και να μοιράζεται την έκφρασή του και τα ταλέντα του και να ξεκλέβει – αλητεύει με τη φωτογραφική του μηχανή σε άλλους κόσμους, έτσι εδώ και μια δεκαετία δεν αποχωρίζομαι ποτέ τη φωτογραφική μου μηχανή όπου πάω για ταξίδι. Μου αρέσει να ταξιδεύω και να αφουγκράζομαι άλλους τόπους και λαούς και όλες αυτές τις εμπειρίες τις εντάσσω κατά κάποιο τρόπο στις τέχνες μου, ακόμη και αν δεν φαίνεται, κάθε βαθειά εμπειρία έκφρασης και συμπεριφοράς ενός αρχαίου ή και σχετικά σύγχρονου λαού διευρύνει την αντίληψη και την παιδεία μου, καθοριστικό στοιχείο για την ωρίμανση ως λέγεται του καλλιτέχνη. Συνάμα πλέον ξεκλέβω αυτές τις εμπειρίες και τις αποτυπώνω όπως μπορώ καδράρωντάστες στη φωτογραφία, τα φώτα της Broadway στο Manhattan τα ατένισα με τη δική μου ματιά και τα φυλάκισα στο φακό μου, όπως και όλες τις πολιτείες της Αμερικής που επισκέφτηκα, τις Πυραμίδες και τη λάγνα Αλεξάνδρεια στην Αφρική, την Τουρκία και τους Άγιους τόπους στην Ασία, τους πιγκουίνους και την εξόκοσμη φύση στην Αυστραλία, τις πόλεις και τη γαιωδαισία στην Ευρώπη, αλλά και τις παγωμένες γαίες του πλανήτη! Φυσικά έχω χιλιοφωτογραφίσει την αγαπημένη μου χώρα την Ελλάδα, για έναν φωτογράφο η χώρα αυτή είναι ο παράδεισος του φωτός και της εικόνας, αφού το καθοριστικότερο πράγμα στη φωτογραφία, μετά την αισθητική καδραρίσματος του φωτογράφου, είναι το φως ! Η Ελλάδα είναι γεμάτη ευλογία από τον Θεό, είναι μια χώρα πλημμυρισμένη από χάρη Θεού, αυτό δεν ξέρω αν ισχύει ακριβώς και για την πνευματική ισχύ των πραγμάτων, σίγουρα όμως η κτιστή της παρουσία είναι γεμάτη από το φως του Θεού, όπως μπορεί αυτό βέβαια να εφαρμοστεί στην πεπερασμένη και φτωχή γήινη πραγματικότητα. Έτσι λοιπόν η Ελλάδα με συναρπάζει συνεχώς και μου αρέσει να τη φωτογραφίζω, όταν πηγαίνω κάπου διακοπές δε η μισή χαρά μου είναι η φωτογραφία, συνηθισμένος να είμαι μόνος το δυνατόν, ταξιδεύοντας με το τζιπ μου στα πιο έρημα μέρη η φωτογραφική μηχανή και οι φακοί μου γίνονται η καλύτερη παρέα, ταυτόχρονα δοξάζω τον Θεό για όλα αυτά που συναντώ στην τέλεια ευλογημένη κτίση, την πλασμένη από τα δικά Του χέρια, πολλές φορές πηγαίνοντας σε ένα ερημοκλήσι θαυμάζω εσωτερικά και ψάλλω, ή σε μια ερημική παραλία που βρήκα μετά από πολλή ώρα περπάτημα τραγουδάω παραδοσιακά τραγούδια, ή τους Έλληνες ποιητές, φωτογραφίζω και ζω ένα πανηγύρι, με αυτές τις εμπειρίες απορώ πως ακόμη οι άνθρωποι έχουν πάντα τόση ανάγκη από ανθρώπινη παρέα για να νιώθουν όμορφα στη ζωή ! Επειδή όμως και η επικοινωνία μεταξύ μας είναι ευλογημένη είστε όλοι καλεσμένοι μου στο ατέλειωτο αυτό ταξίδι, άλλωστε στις φωτογραφίες μου πρωταγωνιστούν συχνά οι άνθρωποι, χαλαρώστε λοιπόν και αφεθείτε στο κλικ της μηχανής μου, δέστε με τα δικά μου μάτια και την αισθητική τη δημιουργία, ως καλλιτέχνης και του λόγου, ιδιαιτέρως δε αυτού, συνδυάζω αυτές τις φωτογραφίες με δικά μου σχόλια πεζά ή ποιητικά, ιδιαιτέρως πνευματικά, για να διευρύνω το νου και την καρδιά μας, αλλά και για να εκφράσω πως βίωσα την κάθε στιγμή της φωτογραφίας. Εσείς συνδυάστε τα τραγούδια και τις ερμηνείες μου όπως εσείς θέλετε ώστε να ζούμε ένα διαδραστικό παιχνίδι, άλλωστε πάντα σας θέλω διαδραστικούς σε ότι κάνω. Δέστε ζώνες και φύγαμε, στο αρχείο μου υπάρχουν πάνω από ένα εκατομμύριο φωτογραφίες ! Και προστίθενται όλο και πιο πολλές…………….!!!!!!!!! Τέλος θέλω όλες αυτές τις φωτογραφίες και τη δράση μου αυτή να την συμπυκνώσω σε μια ευχή για την ανάπαυση της ψυχής του πατέρα μου Μιχάλη, γιατί όταν πια μεγάλωσα συνειδητοποίησα ότι ο μπαμπάς μου είχε φωτογραφική μηχανή και φωτογράφιζε πολύ τη ζωή του, στο σπίτι μας είχαμε εκατοντάδες φωτογραφίες που αργότερα έμαθα ότι ήταν του μπαμπά, εκτός λοιπόν από όλα τα άλλα επίκτητα υπέροχα που μου μετέδωσε, με μπόλιασε και με τα ενδιαφέροντα γονίδιά του. Πέτρος Γαϊτάνος Αθήνα, 13 Σεπτεμβρίου 2014 μ.Χ. Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα Ξεκίνησα να ταξιδέψω στην Ελλάδα μας και φέτος χαλαρά και μόνος, όπως σχεδόν πάντα συνηθίζω. Μετά τη συναυλία στη Δράμα αμέσως πήγα στη Θεσσαλονίκη και από εκεί να `μαι στο αεροδρόμιο Μακεδονία… κάνω check in και μια γλυκιά Κυρία μου λέει «.. σας ζητάμε συγνώμη Κύριε Γαϊτάνο αν και έχετε κράτηση δεν έχουμε θέση διαθέσιμη από λάθος μας και αν… δεν σας ενοχλεί να σας βάλουμε στο πιλοτήριο….;» «Φυσικά και δεν πειράζει , μάλιστα μου κάνετε κι ένα δώρο να ταξιδέψω στο πιλοτήριο!… » απάντησα. Έτσι ανέβηκα και έκανα ένα μοναδικό αέρινο ταξίδι στην έναρξη των διακοπών μου, απογειωθήκαμε και άρχισα να χαίρομαι, ταξιδεύαμε μία ώρα και δέκα λεπτά, ατένισα όλο το Αιγαίο και μαγεύτηκα για άλλη μια φορά από την ομορφιά του τόπου μας. Τόσο γαλάζιο και φως λαμπερό! Από εκεί ψηλά όλα είναι αλλιώς ! Δέστε τις ζώνες κι ελάτε να μοιραστείτε κάτι από αυτά που ζω. Πτήση Aegean λοιπόν, Θεσσαλονίκη – Ρόδος 13 Ιουλίου 2013, στο πιλοτήριο και πάμε……………….. Ελάτε μαζί μου έχει και συνέχειααααααααααα….