Ἀπολυτίκια – περισσότερα

Κάποτε είχα επισκεφτεί ένα χαριτωμένο μοναστήρι και γνώρισα σε αυτό μια καλή γερόντισσα ενενήντα ετών!

Με πλησίασε μόνη της με αγάπη και θέλησε να μιλήσουμε, είπαμε πολλά, ήταν ξεχωριστός ο χαρακτήρας και ο τρόπος που εκφραζόταν.

Μεταξύ πολλών άλλων, τη ρώτησα πώς βιώνει τη μετάνοιά της και τη ζωή της σα μοναχή, μου είπε πολλά και θαυμαστά, μεταξύ άλλων, ένα θυμάμαι που με εντυπωσίασε εσωτερικά πολύ: « … μια μέρα, παιδί μου, ήμουν άρρωστη στο κρεβάτι και παρακαλούσα τον Θεό να με στηρίξει∙ στη διάρκεια της βραδιάς είδα έναν άνδρα στο δωμάτιό μου, έλαμπε και ήταν γεμάτος αγάπη και απλότητα, ήταν ο άγιος …, μετά από λίγο κι άλλος κι άλλος…, ήταν ο άγιος…., ο άγιος…, ο άγιος…, άρχισε να γεμίζει το δωμάτιό μου, μετά ο διάδρομος έξω από αυτό, οι σκάλες, όλη η αυλή του μοναστηριού, παντού όλο το μοναστήρι ήταν γεμάτο άνδρες και γυναίκες! Συνειδητοποίησα ότι ήταν άγιοι που ήρθαν να με παρηγορήσουν πνευματικά και σωματικά. Ένιωθα μια χάρη, μια χαρά που πλημμύριζε τα πάντα γύρω μου! “Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῑς ἁγῖοις Αὐτοῦ” ».
Με τη γερόντισσα αυτή είπαμε πολλά, τόσο θαυμαστά και απλά, χωρίς εγωισμούς και εμφάσεις∙ αυτό μου εξηγεί πολλά στα πνευματικά θέματα, όταν σε μια κουβέντα η παρουσία του άλλου δε σου τραβάει την προσοχή έντονα σε αυτόν, αλλά η κουβέντα μοιράζεται απαλά προς δόξαν Θεού και όχι δική μας.

Από τότε, όταν θυμάμαι αυτή την αναφορά της γερόντισσας νιώθω όμορφα, έτσι που τα λόγια μου μοιάζουν ξένα και ακατάλληλα να περικλείσουν την υψηλή αναφορά της όντως ζωής στο χώρο του Πνεύματος.

Μεταξύ άλλων παραγωγών που θέλω να κάνω και κάνω όλα αυτά τα χρόνια, ήθελα να ψάλλω όλα τα βασικά απολυτίκια κάθε μέρας όλου του έτους.

Να! Ήρθε η στιγμή!

Ξεκίνησα να μελετάω και να εργάζομαι γι’ αυτή την πολύμοχθη δουλειά. Μόλις άρχισα να συλλέγω ένα, ένα τα απολυτίκια, να τα μελετάω, να τα διαβάζω, να τα επιλέγω μεταξύ πολλών αγίων και γιορτών καθημερινά, μια χαρά ήρθε μέσα μου, εμ πώς να μην έρθει, τόσοι άγιοι, τόσοι άξιοι συνάνθρωποί μου, τόσοι άγιοι που μας βοηθούν με τις πρεσβείες τους και μας κάνουν άξιους ως ανθρώπινο είδος στους ουρανούς! Αυθόρμητα θυμήθηκα την αναφορά της γερόντισσας και να….! Αισθάνθηκα μυριάδες αγίων να γεμίζουν τα πάντα γύρω, αχ και τι χαρά ήταν αυτή!

Μετά, κάθε φορά που έσκυβα να εργαστώ γι’ αυτή τη δουλειά, γέμιζε ο χώρος ο αόρατος με μυριάδες αγίους και η χαρά σαν την αναδίδουσα μοσχοβολιά από κάτω γέμιζε τα πάντα με καθαρότητα!

Δεν επρόκειτο για αυτό που ζούσε η άξια γερόντισσα – εκείνη θα το ζούσε έντονα και αισθητά και βέβαια άξια – σε μένα ακόμη και αυτή η εσωτερική θαυμάσια αίσθηση αρκεί, αφού η ζωή μου δεν επιτρέπει μάλλον να αξιώνομαι υψηλών εμπειριών, όμως και αυτή η λίγη συνεπής αίσθηση εν τέλει είναι τόσο υπέροχη!
Έτσι πέρασαν μέρες πολλές, μπήκα στο στούντιο και ηχογράφησα όλα αυτά τα 387 απολυτίκια. Κάθε φορά που ξεκινούσα να ψάλλω τον ύμνο ενός αγίου, ζωγραφιζόταν μπροστά μου η θαυμαστή και αξιωμένη μορφή του, πανηγύριζα, χαιρόμουν, άλλες φορές συγκλονιζόμουν όταν συναντούσα κάποιον άγιο που ιδιαίτερα αγαπώ ή θαυμάζω. Μάλιστα θυμάμαι πως όσες φορές προσπάθησα να ψάλλω πιο μεγαλοπρεπώς και με ιδιαίτερη έμφαση κάποιον αγαπημένο άγιο, έβγαινε ο εαυτός μου και το αποτέλεσμα δε με ικανοποιούσε, ενώ όταν άφηνα απλώς τον Θεό να με καθοδηγήσει σε ό,τι απλά μου ήταν δοσμένο από Αυτόν, όλα ήταν ισορροπημένα και καλά… Τι όμορφα τα ορίζει όλα ο τέλειος Κύριός μας!

Αυτή η εργασία που διήρκησε μήνες ήταν ένα συνεχές πνευματικό ταξίδι με τους πραγματικά ωραίους!
Ο Κύριος έδωσε άφθονη τη χάρη Του κι εγώ συνειδητά κατευθύνθηκα προς την ένταξή μου στο θέλημά Του.
Πώς εργάζεται ο Θεός!

Το υψηλόν αυτών των δημιουργιών έχει την καρδιά του στη χάρη του Θεού που ανεμπόδιστα δοξάζει τους αγίους Του, γι’ αυτό και, λόγω αυτής της καθαρότητας, η ποίησή τους είναι κορυφαία∙ τα επίθετα, οι άγιοι χαρακτηρισμοί, οι πρωτάκουστες λέξεις, όπως ο κάθε αιώνας εξέφραζε τα υψηλά, αλλά και τα άγια χαρακτηριστικά του κάθε αγίου σχετικά με το είναι του, τη ζωή και το μαρτύριό του, μαζί με τις αιώνιες απλές και τόσο ικανές να βαστάξουν μελωδίες τους, αποτελούν μοναδικές δημιουργίες λόγου και μουσικής, ουσιαστικά όμως δημιουργίες άξιες που κατευθύνθηκαν από το Άγιο Πνεύμα, για να υμνήσουν άξιους που δόξασαν ολοκαρδίως Τον Άξιο!

Τι άλλο χρειάζεται ο άνθρωπος; Αυτή την αθάνατη κατάσταση, στον αθάνατο χώρο, αυτή την όντως πραγματικότητα που μόνον αν την ποθήσει το είναι σου μπορείς να συμμετέχεις κατά το δύνασθαι εντός της.

Να όμως που ο θάνατος εκεί δεδομένος περιμένει λυτρωτικά την υποταγή στον Άγιο κανόνα.

Πώς ζει και βαστά η ζωή μου καταστάσεις που φορές αισθάνομαι ότι δε μπορώ να ζήσω!

Ο Κύριος ξέρει, έτσι ξεκίνησα και ολοκλήρωσα και αυτή μου την εργασία με στόχο την τιμή στους εκατομμύρια αγίους που πέρασαν, αλλά και που θα έρθουν σε αυτή τη γη, έως της συντέλειάς της και της αλλαγής της με αυτή την αιώνια και οριστική ζωή κοντά και μέσα στο φως της δόξας του Τριαδικού μας Θεού.

Ναι εύχομαι, όντας σε έναν τόσο σκοτεινό και αμετανόητο κόσμο, εκεί να μας βρει όσους γίνεται περισσότερους!

Είθε αυτή η εργασία μου να γίνει σημείο αναφοράς του άγιου αυτού χορού και να γεμίσει το κενό μας με ό,τι άξιο, δίνοντας αφορμή σε όλους μας να εμπνευστούμε από τους άξιους και τα άξια αυτών έργα, ώστε να αξιωθούμε κι εμείς προσδίδοντας αξιοσύνη μέσα από την άξια ζωή μας και την κίνηση του είναι μας προς τον Άξιο!

Καλόν αγώνα αδερφοί μου, ο Κύριος ζει, είναι Ο Ων και οι άγιοί Του όντες να ορίζουν την όντως οντολογία των όντων του όντως Όντος!

Άγιοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών!
Είθε κι εμείς που τώρα ανήκουμε και διανύουμε τη Στρατευομένη Εκκλησία να ενταχθούμε μαζί σας στην τελική και Θριαμβεύουσα!

Αμήν!

Πέτρος Γαϊτάνος
Αθήνα, 25 Νοεμβρίου 2023 μ.Χ.