Για πρώτη φορά στην ιστορία ηχογραφήθηκε Η Καινή Διαθήκη σε σκηνοθετημένη ηχητική μορφή. Το εξαιρετικό και πρωτότυπο αποτέλεσμα καταγράφηκε σε είκοσι ένα cds και συνολικό χρόνο είκοσι τεσσάρων ωρών!

Ο ακροατής ακούει και  κατανοεί τα γεγονότα και τα νοήματα των Ευαγγελίων, των Πράξεων των Αποστόλων, των Επιστολών των Αποστόλων και της Αποκάλυψης του Ιωάννη απλώς και μόνον με την ακρόασή τους. 

Όλα τα κείμενα είναι στη δημοτική γλώσσα και τα διαβάζουν δεκαεπτά αφηγητές.

Εδώ να σημειώσουμε πως τα κείμενα δε διαβάζονται σα ρόλοι ηθοποιών, αλλά σαν απλή ανάγνωση με ελαφρά δραματικά στοιχεία.

Έτσι, λοιπόν, αυτός που ακούει την “ηχητική”  αυτή Καινή Διαθήκη, μπαίνει σε ένα ταξίδι μοναδικό που γρήγορα τον μεταφέρει στα γεγονότα και τους χώρους που περιγράφονται από τους Ευαγγελιστές, τους Αποστόλους και τον Ιωάννη.

Παραδοσιακά όργανα γεφυρώνουν και συνοδεύουν πολλές από τις αφηγήσεις, ενώ συγκλονιστικοί ύμνοι

 αναδεικνύουν τα σημαντικότερα γεγονότα των Γραφών.

Σημαντική είναι και  η συμμετοχή στο έργο των  αρχαίων οργάνων που παίζονταν την εποχή που περπάτησε ο Ιησούς στη γη και που τότε χρησιμοποιούνταν στην ευρύτερη Μεσόγειο.

 Όλα τα όργανα αυτά είναι φτιαγμένα μόνον από υλικά και μέρη ζώων και φυτών, Αυλός του Πανός, Βαρύαυλος, Σουραύλι, Κοχύλια, Κέρας, Δίαυλος, Λύρα, Βάρβιτος, Σάλπιγγα, Τύμπανο, Κρόταλο, Σείστρα, σπάνια πνευστά φτιαγμένα από κέρατα και άλλα μέρη ζώων.

Έτσι το ταξίδι αποκτά συνέπεια και ο δημιουργός του καλεί τον ακροατή να προσομοιώσει τη σκέψη και τη διάστασή του στην εποχή μηδέν του χρόνου, εκεί όπου το άστρο της Βηθλεέμ έλαμψε και έφερε το νεογέννητο Ιησού, μετά το χαρμόσυνο άγγελμα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ , στο υλικό σύμπαν και τη γη.

Ο ακροατής  αισθάνεται να συνυπάρχει στα γεγονότα ακολουθώντας τη ροή του Ιορδάνη για να συναντήσει τον Ιωάννη Πρόδρομο και τον Ιησού στη Βάπτισή Του στις όχθες του ιστορικού ποταμού.

Περπατάει και συγκλονίζεται ακουμπώντας τα αδιόρατα πέλματά του πάνω  στα βήματα του Χριστού που μπαίνει στην έρημο,  νηστεύει και προσεύχεται σαράντα μέρες κι αμέσως μετά μέσα στην αχανή έρημο συναντά το διάβολο και, όπως προφητεύτηκε, δοκιμάζεται και αναδεικνύει την  αγαθή Θεϊκή Του φύση, συντρίβοντάς τον.

Τα βήματα ακολουθούν το Θεάνθρωπο που πηγαίνοντας στη λίμνη Γεννησαρέτ, με θεϊκό τρόπο συλλέγει τους μαθητές που Τον ακολουθούν για να …. “.. ψαρεύουν πλέον ανθρώπους…”. Σύντομα ο λόγος του Ιησού πυκνώνει και διευρύνεται και ξεδιπλώνει τις αιώνιες αλήθειες.

Λόγια με απλότητα και ωφέλεια, οι λαοί συγκλονίζονται, οι δίκαιοι φωτίζονται κι αρχίζουν να Τον ακολουθούν, ενώ οι άδικοι ενοχλούνται και ξεκινάει ένας αγώνας εξόντωσής Του. 

Ο Ιησούς περιοδεύει στην ευρύτερη περιοχή, κάνει θαύματα τρανά, ο κόσμος θαμπώνεται και πιστεύει, ο παράλυτος και ο τυφλός γιατρεύονται και τα έργα του Θεού δείχνουν τη δύναμή Του, οι άνθρωποι που Τον ακολουθούν γίνονται σιγά – σιγά χιλιάδες και με θαυμαστό τρόπο προσεύχεται και τους σιτίζει στους έρημους τόπους.

Ο λόγος Του γίνεται πιο συγκεκριμένος και διοχετεύεται μέσω των παραβολών που προβληματίζουν

 την πραγματικότητα του τότε κόσμου.

Τους λέει, ΄΄ … Ακούστε με και καταλάβετέ το, τον άνθρωπο δεν τον κάνει ακάθαρτο ο, τι μπαίνει στο στόμα του αλλά ο, τι βγαίνει απ΄ το στόμα του, αυτό κάνει τον άνθρωπο ακάθαρτο.…  ΄΄. Μια δύναμη εκλύεται από τη μορφή, την παρουσία και το λόγο Του και ο  κόσμος τον ακούει εκστασιασμένος από τη νέα αλήθεια που τους γεμίζει φως και εσωτερική ευδοκία.

Στο πέρασμά Του από διάφορες πόλεις θαυματουργεί, μιλάει και μετακινείται συνεχώς, ώστε να προετοιμάσει τους ανθρώπους για τη συνείδηση της σωτηρίας τους – τη Βασιλεία των Ουρανών, που είναι και το κέντρο της έννοιας του ερχομού Του στη γη.

Διώκεται από την πατρίδα Του και τους γνωστούς Του, περπατάει πάνω στα νερά της λίμνης και τιθασεύει τους ανέμους, όλα τα στοιχεία της φύσης υποτάσσονται στο πανάγαθο θέλημά Του, ενώ βγάζει δαιμόνια από δαιμονισμένους ανθρώπους που λυσσασμένα τρέχουν αλυσοδεμένοι στους δρόμους και κοιμούνται στα μνήματα.

Λεγεώνες δαιμόνων Τον υπακούν και τρέμουν στην παρουσία Του και μόνον.

Οι άνθρωποι φοβούνται και Του ζητούν να φύγει γιατί θεωρούν πως μέσα από τον άρχοντα των δαιμονίων, τον Βεελζεβούλ, παίρνει αυτή τη δύναμη και τρομοκρατούνται.

Εδώ σπάνια αρχαία όργανα ηχούν και λυσσομανούν μεταφέροντας την ένταση και την αρνητικότητα των

ταραγμένων στιγμών. 

Από τη μια οι επιπόλαιοι φοβισμένοι κι από την άλλη οι πιστοί που διακρίνουν τη Θεϊκή ευλογημένη δύναμή Του περνούν την είσοδο της μακαριότητας, εστιάζοντας τη ματιά τους στη λύτρωση και τη σωτηρία της ψυχής τους. 

Οι άνθρωποι το Μεσσία τον περίμεναν, όχι όμως τόσο απλό, φτωχό και φιλάνθρωπο, αλλά δυνάστη των εχθρών τους και υπηρέτη των ματαιόδοξων σχεδίων τους.

Ήταν γεγονός πως ο Μεσσίας – ο Σωτήρας- είχε έρθει στη γη και βήμα – βήμα πληροφορούσε τις καρδιές των ανθρώπων, γι’ αυτούς είχε έρθει, για την ασύλητη αγάπη Του σε αυτούς.

Άλλωστε, στην ευλογημένη συνύπαρξη των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδας, η Αγάπη είναι η ουσία Της.

Ο Ιησούς προλέγει και αποκαλύπτει στους μαθητές τα πάθη Του, τους δίνει σημεία, έτσι ώστε να πιστέψουν όταν τα συναντήσουν ότι Αυτός είναι ο Μεσσίας κι έτσι να πιστέψουν και να στηριχτεί η πορεία και το έργο τους στη συναίσθηση και τη διάδοση του λόγου Του.

Σα δεκάδες κάμερες μυστικά και ήσυχα  να παρακολουθούν, να καταγράφουν τα ιστορικά γεγονότα και τα λόγια που ποτίζουν με ευλογία τον αέρα, που βγαίνουν από το στόμα του Θεού.  

Το Πάθος πλησιάζει , ο Χριστός, ο Διδάσκαλος όπως Τον αποκαλούσαν συχνά οι μαθητές, τους εναρμονίζει όλο και πιο πολύ στη συνείδηση της αποστολής τους , τους καλεί όλους στο Μυστικό Δείπνο και τους αποκαλύπτει τις τελευταίες ταπεινές εντολές Του, προσεύχεται και πάσχει γι’ αυτούς.

Είναι συγκλονιστική η στιγμή που ο ακροατής στέκεται δίπλα στον Ιησού και ακούει σιγανά από τα ταπεινά χείλη Του την πλημμυρισμένη από αγάπη προσευχή Του για τους μαθητές προς τον Πατέρα Θεό.

Στη συνέχεια, με υπέροχη διάκριση, αποκαλύπτει αυτόν που θα Τον προδώσει και σκύβει και πλένει τα πόδια των μαθητών, δείχνοντάς τους πως πρέπει να υπηρετεί ο ένας τον άλλον και να Τον έχουν ως παράδειγμα.

Τα σοφά Του λόγια συνδέονται τέλεια με τις προφητείες και αναφέρει “… Θα σκοτώσουν το βοσκό και θα σκορπιστούν τα πρόβατα του κοπαδιού…”, δίνει τη μεγαλύτερη εντολή “…  Ν΄ αγαπάς τον Κύριο το Θεό σου μ΄ όλη την καρδιά σου, μ΄ όλη την ψυχή σου και με όλο το νου σου, αυτή είναι

 η πρώτη και η πιο μεγάλη εντολή. Δεύτερη, εξίσου σπουδαία μ΄ αυτήν : ν΄ αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου. Σ΄ αυτές τις δύο εντολές συνοψίζεται όλος ο νόμος και οι προφήτες …”

Τους ταυτοποιεί μαζί Του και με την άρρηκτη ουσία του θελήματος του Θεού και απλά τους εξηγεί  πως θα καταλαβαίνει ο κόσμος πως είναι μαθητές Του όταν αγαπούν ο ένας τον άλλον 

“… Έτσι θα σας ξεχωρίζουν όλοι πως είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλο …” .

Ο ακροατής συγκλονίζεται με τους ήχους που απειλητικά θρηνούν την περίλυπη μέχρι θανάτου ψυχή του Ιησού στο Όρος των Ελαιών, λυγίζει τα γόνατά Του και αντικρίζει τον άγγελο που έρχεται να τον ενδυναμώσει, ενώ ο ιδρώτας Του στάζει σα σταγόνες αίματος στο χώμα.

Αυτό το μουγκό στάξιμο και η άγνοια των μαθητών που κοιμούνται, σφίγγουν το χρόνο και οι ήχοι με τις συγκλονιστικές αφηγήσεις που παλεύουν η μία με την άλλη  φέρνουν το Χριστό δίπλα στα χείλη του Ιούδα που τον φιλούν και λένε, ” … χαίρε, Διδάσκαλε !…”, ο κόσμος με ρόπαλα και ξίφη, δαυλούς και θυμό πλησιάζουν και αποζητούν τον Ιησού για να τον συλλάβουν. 

Ο Ιησούς παραδίδεται και συλλαμβάνεται, οι μαθητές σκορπίζουν σαν τα πρόβατα που χάσανε τον ποιμένα τους. Μεταλλικοί ήχοι από όπλα και ξίφη και οι κραυγές του κόσμου συναντώνται και αντηχούν μαζί με τις φωνές του Καϊάφα και των Αρχιερέων, βγάζοντας αυθόρμητα το μίσος τους στο Φως, που τους κάνει τυφλούς να δουν το στόχο του ρόλου τους και της ζωής τους. Ο Χριστός εμπαίζεται, Τον φτύνουν, ο Πιλάτος διακρίνει πως ο Χριστός είναι αθώος και ρίχνει το κρίμα της καταδίκης του αθώου στον κόσμο και  “…νίπτει τας χείρας του ..”, ” … το αίμα Του πάνω μας και πάνω στα παιδιά μας …”, ακούγεται δυνατά από το στόμα του πλήθους, των Ιουδαίων, κλήρου και λαού. Φωνές, βρισιές, κατάρες, εμπαιγμοί και υπαινιγμοί στροβιλίζονται στο φορτισμένο αέρα της Ιερουσαλήμ, ενώ παίρνεται η απόφαση ο Ιησούς να σταυρωθεί! Οι στρατιώτες φτιάχνουν ένα ακάνθινο στεφάνι, ρίχνουν πρόχειρα πάνω Του έναν κόκκινο μανδύα,  Τον χτυπάνε, Τον φτύνουν στο πρόσωπο, και Τον ρωτούν “.. για πες μας, αφού είσαι προφήτης, ποιος σε χτύπησε;…” .  Η φυλακή και οι αλυσίδες περικυκλώνουν το σώμα Του και Του φορτώνουν το Σταυρό  για να ανέβει στο Γολγοθά.

Όλοι οι συντελεστές του έργου συμπάσχουν με ήχους, βογκητά και κλάματα, το πλήθος δίνει τη δική του παράσταση και σφραγίζει την προδοσία των ανθρώπων, ΄΄ … άλλους βοήθησες, γιατί δε βοηθάς και τον εαυτό Σου;… ΄΄ φωνάζουν αλύπητα. Ο Σταυρός γίνεται ένα με τον Ιησού και ποτίζει με το αίμα

Του το ξύλο, βγάζει την τελευταία Του πνοή και παραδίδει το πνεύμα Του.  Η σιωπή και ο αλύτρωτος θρήνος, βουβά μουγκρίζουν τη θλίψη και η χαρά που εμπεριέχει η Θυσία, ξεχειλίζει  τα απομεινάρια του πόνου που κλειδώθηκε στην Ιερή υπόσχεση. Σείεται η γη, ανοίγουν μνήματα και άγιοι εμφανίζονται

στον κόσμο να περπατούν ανάμεσά τους.

Ο ακροατής άφωνος, συνοδεύει το σώμα το Ιερό, το Αγνό, παρακολουθεί την Αποκαθήλωση και την Ταφή του Αμνού, του μόνου αναμάρτητου, σφραγίζεται ο τάφος και τα ιστορικά πρόσωπα, αλλά και οι ακροατές με μιαν ελπίδα κλειδώνουν το είναι τους στο βαθύ ήχο του σφραγίσματος της πέτρας.  

Σιωπή και απλότητα, σα μια λεπτή αδιόρατη αχτίδα να χωρίζει τις δύο διαστάσεις και το ξημέρωμα του Σαββάτου ξυπνάει το μεθυσμένο ακροατή που  δεν κοιμήθηκε κανονικά περιμένοντας τη δικαίωση. Ο τάφος είναι άδειος!  Οι Μυροφόρες μπαίνουν μέσα και σφίγγουν με τεράστια απορία στα χέρια τους το

σουδάριο και τις πάνινες  λωρίδες του Ιησού, όμως το σώμα Του λείπει!  Οι μαθητές τρέχουν στον τάφο, βλέπουν και γεμίζουν ελπίδες, ο Χριστός αναστήθηκε! Και τους περιμένει στη Γαλιλαία, όπως προείπε.   Τους αγκαλιάζει και προσευχόμενος ανυψώνεται στους ουρανούς. 

 Η αγάπη διαπέρασε την αλήθεια Της  και αυτοσφραγίστηκε στην αυτοπαντοδυναμία Της, ο άνθρωπος εναγκαλίστηκε από Αυτήν, κρατώντας άρρηκτα το δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης.  

Στη σιωπή ο χρόνος με την Αγάπη, η συναίσθηση με την εμπειρία, ταξιδέψανε για την πληροφορία και τη συνείδηση, για τη μόνη ασφαλή και άξια Αλήθεια της Ζωής.

Οι Απόστολοι φωτισμένοι και οπλισμένοι με τις πύρινες γλώσσες κηρύττουν το Ευαγγέλιο, διώκονται, και βασανίζονται, Άρχοντες, Αυτοκράτορες και Αρχιερείς τους περνούν από δικαστήρια, όμως ο Θεός τους προστατεύει και τους δυναμώνει στην πίστη.

Ο Σαύλος από την Ταρσό γίνεται από διώκτης των χριστιανών  ο Παύλος, ο Απόστολος του Χριστού.

Περιοδεύει σε όλη την τότε γνωστή Οικουμένη συνάμα με τους άλλους Αποστόλους και ευαγγελίζει τους ειδωλολάτρες, φυλακίζεται, περνάει από βασανιστήρια, λιθοβολείται,  γίνεται ναυαγός, τον δαγκώνουν δηλητηριώδη ερπετά, συκοφαντείται και διώκεται, όμως ο λόγος του σαν πεντακάθαρο χρυσάφι κατατίθεται στο αιώνιο ταμιευτήριο της σωτηρίας του ανθρώπου.

Ο Ιωάννης, φωτισμένος στο νησί της Πάτμου, «συνδέεται» με την Αγία Τριάδα και κατά την εντολή του Θεού οραματίζεται και καταγράφει την Αποκάλυψη.

Το όραμα της Αποκάλυψης ανερμήνευτα, αλλά ευλογημένα, περιγράφει τους έσχατους καιρούς, τα χρόνια που η ανθρωπότητα θα περάσει τις μεγαλύτερες δοκιμασίες της, ο Θεός θα δώσει την άδεια και ο σατανάς θα δοκιμάσει τους ανθρώπους, το θηρίο, το χάραγμα, οι φιάλες της οργής του Θεού και τα εκκωφαντικά σαλπίσματα των αγγέλων θα ταλανίσουν και θα περάσουν από τεράστιες δοκιμασίες το ανθρώπινο γένος, ώσπου να έρθει σαν τον ήλιο από την ανατολή δοξασμένος ο Χριστός για να διαλέξει τους εκλεκτούς της Νέας Ιερουσαλήμ.

Πέτρος Γαϊτάνος

Αθήνα Μάρτιος 2012 μ. Χ